Saçmalıklar, saçmalıklar...



Hani şu  'Geçmişe bir kalem çektim, hayata yeniden başlıyorum.' saçmalığı var ya, işte onunla ilgili yazacağım bu yazıyı.

Geçmiş denilen şey, iyisiyle kötüsüyle sana ait değil mi? Ne yani, bir şeyler ters gitti diye, hayatına kötü birileri girdi diye, ya da ne bileyim bir dönem mutsuz oldun diye, bütün geçmişi silip atmak mı isteyeceksin? Gerçekten saçma!

Her insan hayatının bazı dönemlerinde çok kötü şeyler yaşar, unutamaz, acı çeker. Fakat insan acılarıyla var olur. Yaşanılan acılar kişiliğe destek olur. Her yaşanmışlığın insana güç katması gibi tıpkı, acılar ve gözyaşları da insana güç katar.

Bir de ailelerin 'Ben hata yaptım, sen yapma diye öğüt veriyorum.' tarzı konuşmaları vardır ki bunlar da bana her zaman çok saçma gelmiştir.

Büyükler hataları yaparlar, doğruyu öğrenirler ve tekrarlamazlar. Ama bizlere gelince, biz hata yapamayız, bizim mükemmel olmamız gerekiyor. Oysa hata yaparak öğreniriz doğruları, bizden öncesi de onlardan öncesi de böyle öğrenmiştir hata yapmamayı.

Neyse işte bazı şeyler çok saçma.