Başlangıç...

Adı üstünde, bu bir başlangıç. Daha çok yazı yayımlayacağım burada. Fakat bu bir başlangıç olduğu için, özel ve nitelikli olmalı kanısındayım. Bu yüzden de 07.08.12 tarihinde yazdığım bir yazı ile başlayacağım bu maceraya.

Sevdiklerini kaybetmeye ve onlardan uzaklaşmaya mahkumsundur.
Tıpkı benim uzaklaştığım, belki de uzaklaştırıldığım gibi...
Çok değer verirsin, çok seversin. Yine de gider. İstemeye istemeye gider. Sorsan bir sebep de söyleyemez belki. Sadece gider, engel olamazsın. İzlersin gidişini sessizce. Ve elinden başka bir şey gelmez... Özlersin, çok özlersin. Çok da kızarsın. Kabullenemezsin, aslında kabullenmek istemezsin. Yine de gitmiştir, gidecektir. Hep düşünür ve korkarsın, 'o da diğerleri gibi mi olacak' diye. Bir yandan da güvenirsin sevdiğine, 'olmaz, o benzemez' dersin. Bilirsin, o farklıdır. O yaşamıştır seninle, o acını tatmıştır. Umutlusundur bu sebeple, o diğerleri gibi olmayacaktır. Yapmaz, yapamaz sana bu kötülüğü, benzeyemez diğer gidenlere. Bekler ve izlersin dışarıdan. Sonra uzaklaşırsınız yavaşça. Aranızdaki mesafeler, o çok güçlü bağlarınızı kemirir sinsi ve kalleşçe. Engel olamaz ve uzaklaşırsınız. Zaman geçtikçe konuşmalar ve görüşmeler azalır. Mesafe denen düşman hiç durmaz, her fırsatı değerlendirir. Sizi tamamen koparmayı asla başaramayacaktır. Bağlılığınız hiçbir zaman bitmeyecektir, ancak zedelenecektir. Buna rağmen sevginiz hiç azalmayacaktır. Daima aynı biçimde devam edecektir.

O sürekli aklınızdadır. Fakat bazı zamanlar, daha bir farklı gelir aklınıza. İşte o zamanlarda özlemin doruklarındasınızdır. Yüreğinizin en derin yerinde hissedersiniz hasret kaldığınızı. Ve özlem çok büyük bir yüktür. Öyle anlar gelir ki, kaldıramaz ve ezilirsiniz o büyük yükün altında. Ayrı kalınan süre uzadıkça, yükünüz daha da ağırlaşır. Onsuz geçen günlerden gitgide nefret edersiniz. Çünkü bu özlem, alışkanlık yapmaz. Her zaman aynı acıyı yaşatır...

YANIBAŞINIZDAKİNİN ÇEKİP GİTMESİ KALDIRILAMAZ VE GİDİŞİ UNUTULMAZDIR...

-Rengarenk sayfamın ilk yazısı ile MERHABA...